نگاهی از لای کرکره ها: نوآر چیست؟

ژانر نوآر را فقط کرکره ها، زنان زیبا و کارآگاهان عبوس در کلاه شاپو تشکیل نمی دهند. برجسته ترین مشخصه این ژانر که به شدت تحت تأثیر اکسپرسیونیسم آلمانی قرار دارد، احتمالا سبک بصری و به ویژه نورپردازی سایه روشن آن است. با این وصف، این تنها ویژگی این “ژانر سیاه” نیست که توجه ما را به خود جلب می کند.

آنچه یک فیلم را در زمره ژانر نوآر در می آورد، تنها ظاهر آن نیست. بلکه قصه آن، شیوه روایت آن و مضمون آن نیز مهم است. ژانر نوآر نگاهی دارد به زوایای نادرست زندگی؛ به جنایت، به پلیدی، به زنی که در دو سویگی دیرینه میان مادر بودن و پرسه زدن در خیابانها، به دومی گرایش دارد. از همه مهم تر، نگاهی دارد به زندگی در آن سوی سکه “همه چیز درست خواهد شد”. اگر “سرود کریسمس” یک فیلم نوآر بود، تیم کوچولو به جمله “کریسمس همگی مبارک!” نمی رسید، تیم کوچولو احتمالا در پایان فیلم مرده بود!

در ویدیو مقاله زیر، “پیتر لابوتزا”، منتقد، نوآر را “چالشی برای ارزش های حاکم” می خواند. او از کتاب مشهور “سینمای کلاسیک هالیوود” به دستنوشته های “لیندا ویلیامز” می رسد و معتقد است که نوآر شیوه ای برای تخریب عناصر سازنده ملودرام است.

منبع: nofilmschool

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *