چه می شد اگر فیلم های نئورالیست ها را هالیوودی ها تدوین می کردند

زمانی که از یک جنبش سینمایی سخن می‌گوییم، منظورمان در حقیقت نوعی بینش خاص نسبت به فیلمسازی است که عموماً توسط یک کشور خاص در یک دوره زمانی معین در تاریخ حمایت می‌شود. با این حال، تغییر و تحول فیلم‌ها چه از نقطه نظر زیبایی شناسانه و چه از نظر روایی، آن‌ها را شبیه به جانورانی حیله‌گر در قفس می‌کند. نئورئالیسم ایتالیا نیز چنین است. اگر تاکنون در درک اینکه چه چیز واقعاً یک فیلم را در زمره فیلم‌های نئورئالیسم قرار می‌دهد، دچار مشکل بوده‌اید، قطعه فیلم زیر دو نسخه از “ایستگاه قطار” ساخت ویتوریو دسیکا را به شما نشان داده و باهم مقایسه می کند؛ یکی نسخه اصلی فیلم تدوین شده توسط خود دسیکا و دیگری نسخه ای که با در نظر گرفتن رویکرد دیوید او سلزنیک، تهیه کننده هالیوودی، خلق شده است.

مشخصه‌های نئورئالیسم ایتالیا نیز مثل تمام جنبش‌های سینمایی در اکثر موارد قابل تشخیص هستند، البته گاهاً نوسانات و مغایرت با “اصول” در این جنبش به چشم می‌خورد. در تعریف سنتی، فیلم‌های این جنبش سینمایی از طریق نمایش واقع گرایانه طبقه پست ایتالیا و پررنگ نمودن تلاش روزانه آن‌ها برای بقا طبقه بندی می‌شوند. این فیلم‌ها معمولا در لوکیشن‌های طبیعی فیلمبرداری شده، از بازیگران غیرحرفه‌ای استفاده می‌کنند (نمونه مشهور آن در دزد دوچرخه)، و به پلان‌های طولانی و نماهای عریض متوسل می‌شوند – که گمان می‌رفت “واقعیت” بیشتری را در بر می‌گیرند.

گزارش تصویری زیر مقایسه ای است میان رویکرد دسیکا در تدوین فیلم “ایستگاه قطار”– که تماشاگران آمریکایی آن را با عنوان “بی‌مبالاتی یک زن آمریکایی” می‌شناسند – با رویکرد یک تهیه کننده هالیوودی همچون دیوید او سلزنیک، که شهرتش را از تهیه کنندگی فیلم “بر باد رفته” دارد.

اختلافات دو ویدئو حیرت انگیز است. خودتان نگاهی به آن بیندازید (در سمت راست تصویر رویکرد سلزنیک و در سمت چپ رویکرد دسیکا نشان داده می شود):

به نظر می رسد تدوین سریع‌تر نسخه سلزنیک باعث شده بیشتر آنچه که نئورئالیسم ایتالیا را این چنین زیبا می‌کند، از دست برود. نسخه دسیکا به چشم‌ها و ذهن ما اجازه تأمل می‌دهد، تا بتوانیم تمام صحنه را هضم کنیم و پس از خروج بازیگران از صحنه کمی با فضای خالی تنها بمانیم. این مزیت در نسخه سلزنیک حضور ندارد. در واقع اگر شما هم علاقمند به دسیکا و سینمای نئورئالیسم ایتالیا باشید، یکی دو پلان طولانی مدت شما را خسته نمی‌کند.

منبع: Nofilmschool

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

2 دیدگاه در “چه می شد اگر فیلم های نئورالیست ها را هالیوودی ها تدوین می کردند

خیلی بده که وب سایت به این خوبی این همه کم کار شده. من واقعا منتظر فعالیت بیشترتون هستم. خدا کنه زودتر فعالیت سابقتون شروع بشه

سلام، سپاس از دلگرمی شما، بزودی با کمک شما دوستان، حتما به فعالیت سابق و بهتر از اون بر می گردیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • خانه
  • تدوین
  • چه می شد اگر فیلم های نئورالیست ها را هالیوودی ها تدوین می کردند